Update.
Een ander kijk op de misdaad in het licht van Lex Naturae, ius naturale

(Derk Sauer,Siem Eikelenboom,Bart Middelburg,
Marije Bertram, Hendrik de Leeuw)
Steve Brown en zijn advocaat Mr. van der Laar hebben inmiddels besloten in Hoger beroep te gaan tegen het vonnis.
Lees hierna op grond waarop Steve Brown in beroep gaat.
De rechter heeft m.i. geoordeeld in de geest wat Ch.-L. de Secon baron de La Brède et de Montesquieu in zijn werelberoemde boek "De l'Esprit des lois" beschrijft als een soort van Dorpsoudste of Kalif, die zonder gebonden te zijn aan wetten en regels van te voren het vonnis reeds in zijn hoofd had en er alleen nog de benodigde ‘bewijzen’ bij moest vergaren naar zijn willekeur.
Ach, dat is nou eenmaal recht in Banana-Nederland voor de gewone man, die in het verweer komt tegen de Maffiajournalistiek, c.q. sluipmoordenaars met de pen.
Omdat het vonnis hoofdzakelijk is gebaseerd op 2 onrechtmatige producties 8 en 13.
En dat de rechter pag. 262 van “Drugsbaron in Spijkerbroek” niet eens noemt in zijn dictum, waar nu juist gesteld staat dat ik nimmer enige vergoeding en/of ondersteuning heb gekregen van justitie in de zaak Hoogland en nimmer tegen Jocic heb getuigd. Voor De ‘Rechter-Kali’ is Hoogland, Joego’s en Jocic één tout de même. En opgehaald worden van een vliegveld door de politie en gebracht worden naar de zitting kennelijk gelijk staat aan een bedreigde getuige die wordt beschermd en betaald door justitie van ‘Haagse Kees de Duivenman’ tot Peter La Serpe voor deze ‘Rechter-Kali’.
Ook gaat de Rechter er aan voorbij dat de producties 8 en 13 onrechtmatige (geheelde en /of de, gesloten documenten zijn ) producties zijn. Tegen productie 8 loopt inmiddels een rijksrecherche onderzoek. En op grond van productie 13 ( n.b. een oud vonnis uit mijn dossier van Derks Star en Busmann) zal ik een klacht indienen bij de Orde van advocaten tegen Mr. Struik op grond van het schenden van de vertrouwensregel cliënt advocaat en het helen van geheime proces-verbalen, etc.
Bovendien vermeldt de Rechter niet dat ik o.a. aanvoerde tijdens de zitting dat n.b. Bart Middelburg zelf heeft verklaard dat Ron Ondunk is vermoord naar aanleidingen van een soort gelijk artikel van de hand van Bas van Hout.
Persoonlijkheidsrecht.
Ook blijkt uit het dictum dat m.i. de Rechter artikelen zoals bijv. één van de hand van Bas van Hout d.d. 1992, die dus maar liefst 17 jaar oud zijn te lezen alsware het deze week gepubliceerd. De Rechter gaat volledig voorbij dat een dergelijk gedateerd artikel geen gelding meer heeft vandaag de dag, m.a.w. hetgeen daar gezegd is, is gezegd in de context van 17 jaar geleden en moet logischerwijs ook in die context worden gelezen. En niemand van het bredere publiek herinnert zich een dergelijk artikel en zou dus nu vandaag de dag geen enkele waarde mogen hebben om aan te tonen dat Brown zelf zijn leven nu in gevaar brengt en het daardoor niet onrechtmatig is dat nu d.d. 17 jaar later Bart Middelburg en Koud bloed en Uitgeverij Nieuw Amsterdam Steve Brown zijn leven opzettelijk in gevaar brengt. Overigens heeft Steve Brown al hetgeen in dit verband naar voren gebracht betwist, maar daar doet de Rechter geen mededeling van. Mogelijk waren die betwistingen van Brown te recent voor deze Rechter. De Rechter schendt hiermee m.i. faliekant het persoonlijkheidsrecht en het recht om met rust te worden gelaten.
Voer voor Juristen.
Los van hetgeen hiervoor gesteld is het nog maar de vraag dat als een individu zijn leven in gevaar brengt, dat een vrijbrief is voor andere personen omdat dan ook maar te doen. Zijn dragers met een maatschappelijk functies zoals die van de journlaistiek niet verplicht om verantwoordlijker te handelen dan de gemiddelde burgers. Heeft een journalist niet de plicht om mensen niet opzettelijk bloot te stellen aan levensbedreigende omstandigheden? Temeer dit artikel geen enkele algemeen maatschappijk urgent doel diende, het ging ten slotte om een moord uit 1994 en diende dus de facto uitsluitend de verkoop te stimuleren. Mag iemands leven in gevaar worden gebracht ten einde geld te verdienen? Lijkt dit laatste niet gewoon op het uitlokken, c.q. uitloven van een moord en dan komt men terecht bij het Strafrecht en die ziet op dergelijke gedragingen toe met zware straffen. Dit laatste lijkt mij een interessant leerstuk voor rechtsgeleerde, rechtenstudenten en de vakbond voor journalisten.
Uitgeverij "Crimeel Nieuw Amsterdam' corrupt.
Opmerkelijk is wel dat ik de wederpartij ‘Crimineel Nieuw Amsterdam’ Van der Leeuw, Bart Middelburg, Derk Sauer Marije Bertram en Siem Eikelenboom corrupt mag noemen en sluipmoordenaars met de pen op grond van het feit dat de ‘Rechter-Kalif’ in deze wel van mening is dat de hiervoor genoemde personen willens en wetens opzettelijk mijn leven in gevaar brengen met het door mij gelaakte artikel. Ondanks het laatste vind de ‘Rechter-Kalif’ N.C. H Blankenvoort uit het Rechtsfilosofisch boek “De l'Esprit des lois “ dat het opzettelijk levens bedreigende artikel niet onrechtmatig is jegens mij. ( zie Ro. 6.1 pagina 8 van het dictum)
De ‘Rechter-Kalif’ hecht wel aan de goede naam van de corrupte sluipmoordenaars met de pen als het gaat om hun portretrecht en heeft mij bevolen deze foto's te verwijderen. Ik mag ze dus wel sluipmoordenaars met de pen en corrupt noemen, maar er geen gezicht bij plaatsen. Logisch in de wereld van de ‘Rechter-Kali’ moeten de Elitegangsters onherkenbaar door het leven kunnen gaan in tegen stelling tot de Volksgangsters.
De gelaakte foto’s zijn inmiddels door mij verwijderd, want overigens een zinloze exercitie is.
Uitgeverij 'Crimineel Nieuw Amsterdam twee gezichten'.
In het boek "Godmother in Panama" van ook weer een auteur Hendrik Jan Korterink van 'Crimineel Nieuw Amsterdam' wordt gesteld dat alles wat Brown gepubliceerd heeft onwaar is, maar dan ook alles. Maar tijdens dit geding was opeens alles wat ik had gepubliceerd waar. Met dat laatste punt dat alles wat ik publiceer waar is ben ik het overigens eens. Maar het geeft wel aan hoe er met de waarheid omgegaan wordt bij "Crimineel Nieuw Amstedam'. Dit punt zal zeker in Hoger Broep in gebracht worden.
Epiloog.
Zo schreef ik eerder dat mijn advocaat en ik de slappe lach hadden gekregen van dat gestotter en al die onzin die Mr. Struik tijdens zijn pleidooi naar voren bracht. Nu blijkt dat zijn gestotter met totaal niet relevante n.b. nog in hoofdzaak onrechtmatige en strafwaardige producties doel hebben getroffen bij de ‘Rechter-Kali’.
Is het lachen ons nu vergaan?
Nee, gek genoeg niet. Vergeet niet dat ik 4 jaar rechten heb gestudeerd en onlangs weer aan de UvA mediarecht studeerde, dus ik ben bekend met het verschijnsel van recht hebben is niet recht krijgen. Bij het lezen van het dictum moest ik ook hartelijk lachen om zoveel onzin door de ‘Rechter-Kali’ gekwalificeerd is als bewijs in deze. En een dergelijk vonnis sterkt ons alleen maar om in Hoger Beroep te gaan, desnoods tot de Hoge Raad al was het maar om jurisprudentie te creëren zodat Sluipmoordenaars met de pen niet langer een vrijbrief hebben om iedereen af te maken naar hun goed dunken.
Laatste reacties